تو می روی . . .

تو می روی و من باز عاشقانه به تو فکر می کنم...عاشقانه رفتنت را نظاره میکنم...عاشقانه...

تو می روی و من نگاه غریبانه ی چشمانم را بدرقه ی راهت می کنم...

تو می روی و دل من را هم با خود می بری...

آخر چرا...؟

آخر من بی دل چگونه دلشده ی راهت شوم...؟

آخر چرا اینقدر باشتاب ما را ترک کردی...؟

آخر چرا حضور گرمت را از ما دریغ کردی...؟

آخر چگونه غم نبودنت را با شوقی که تو برای رفتن داری توجیح کنم...؟ چگونه...؟

بازهم با رفتنت تنهایی را صدا میزنم...کجایی تنهایی،بیا که باز تنها شدم...تنها

تو می روی و من  باز پشت سرت صلوات می فرستم...

تو می روی و من باز اشک می ریزم...

 و من باز آرزو می کنم...

که شهید شوم...

شهید...

* * * * *

* * * *

* *

*

نیا نیا گل نرگس جهان که جای تو نیست

دو صد ترانه به لبها یکی برای تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس که در زلال دلی

هزار آینه نقش و یکی زخال تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس به آسمان سوگند

قسم به نام و نهادت دلی برای تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس ز رنجمان تو مکاه

کسی ز خلق و خلایق فدای راه تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس بدان و آگه باش

که جای سجده گه ما هنوز مال تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس به مجلس ندبه

که ندبه ، ندبه ی خلق است پایگاه تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس دعای عهد کجاست

نه این نماز جماعت به اقتدای تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس به جان تشنه عشق

دعا دعای ظهور است ولی برای تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس که چون علی تنها

به فجر صبح ظهورت کسی کنار تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس تو را به خاک بقیع

که شهر ما نه محیای گام های تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس به مادرت زهرا(س)

کسی برای شهادت به کربلای تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس ، نیا به دعوت ما

هزار نامه کوفی یکی برای تو نیست

*

نیا نیا گل نرگس فدا شوی مولا

برای عصر عجیبی که خواستار تو نیست

تورا به جان حسن دیدگان خود واکن

کمی به طفل حزینت بیا تماشا کن

بود مرا به جگر زخمی و تو ای مادر

کنون به گوشه چشمی بیا مداوا کن

ببین که زانوی غم در بغل گرفته علی

زهوش مرو نگهی هم به سوی بابا کن

دگر مکن زخدا مرگ خود طلب مادر

فقط برای شفا دست خویش بالا کن

زسینه آه مکش خون تازه می آید

کمی به سینه مجروح خود مدارا کن

حسن جواهری

خـدا

***

ببين غمگين

ببين دلتنگ ديدارم...

ببين

خوابم نمي آيد

بيدارم...

نگفتم تا کنون، اما کنون بشنو:

تورا بيش از همه کس دوست ميدارم...

***

مرگ!

تنهايي...

به تو عادت دارم

 مثل پروانه به آتش

مثل عابد به عبادت

و تو هر لحظه که از من دوري

 من به ويرانگري فاصله مي انديشم

در کتاب احساس واژه فاصله يک فاجعه معنا شده است

تو توانايي آنرا داري که به اين فاجعه پايان بخشي...

***

خدا . . .

فقط می روم...

نمیدانم به حرفهای مادرم گوش کنم که به من میگوید تو پسر فهمیده ای هستی یا ...

بیزارم از مردمی که نامردی پیشه شون شده... بیزارم... از خودم هم...

دوست دارم فقط برم و کمتر به آینده فکر کنم.

از بس اما و اگر داشتم خسته شدم.

از بس تنهایی فکر کردم و بعد به همه عالم و آدم جواب دادم خسته شدم.

یا صاحب الزمان...

خودت می دونی هرچقدر بد باشم اما قلبم به عشق تو می تپه.

هرچقدر از تو دور میشم اما تنهایی تو منو بهت نزدیک میکنه.

اما افسوس که خیلی از چیزها برگشتنی نیستند.

نمی دونم برای رسیدن به تو از کدوم کوچه در حال عبور هستم؟

اصلا نمیدونم دارم به تو نزدیک میشم یا از تو دور میشم!

فقط میروم... میروم تا جایی که یا راهی نباشد یا نایی در بدن نماند.

می روم تا شاید حقایق  را بشود پیدا کرد...

می روم تا  کابوس ها بتوانند بهتر زندگی کنند...

فقط می روم... 

***

دوره ي ارزانيست

تن عريان ارزان 

آبرو قيمت يک تکه نان

 و دروغ از همه چيز ارزانتر

و چه تخفيف بزرگي خورده است قيمت هر انسان

***